بعد مثلا وقتی که بر می گردیم و به پشت سر نگاه می کنیم می بینیم که هیچ کاری نکرده ایم و همه ش تباه شده است. مسلماً این اتفاق می افتد و اجتناب ناپذیر است. خیلی وقت ها دعا می کنم که ای کاش این طور نبودم و ای کاش این اتفاقات نمی افتاد، اما حالا که شده و هیچ کسی هم مسولیتش را بر عهده نمی گیرد چه باید کرد؟ نمی دانم. بعد از یک مدت هم اعتراض هایت تکراری می شوند، آهنگ هایی که با دلت بازی می کنند می افتند روی یک سیکل، درد هایت هم! یعنی زندگی ات سیر صعودی خودش را از دست می دهد، تبدیل می شوی به کسی که هی می رود بالا و دوباره می آید پایین. یک مسیری که اگر در یک بعد دیده شود پاره خط و اگر دو بعدی باشد دایره

زان یار دلنوازم شکریست با شکایتگر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردمیا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت رندان تشنه لب را آبی نمیدهد کسگویی ولی شناسان رفتند از این ولایت در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجاسرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت چشمت به غمزه ما را خون خورد و میپسندیجانا روا نباشد خونریز را حمایت در این شب #سیاهم گم گشت راه مقصوداز گوشهای برون آی ای کوکب #هدایت از هر طرف که رفتم جز #وحشتم نیفزودزنهار از این #بیابان وین راه بینهایت ای آفتاب خوبان میجوشد اندرونمیک ساعتم بگنجان در #سایه عنایت